n00023189-b

انگار همين چندماه پيش بود كه هفته اي يه كاسه پسته مي خوردم و آخرش ناشكري مي كردم ، گاهي هم يك مشت از پسته را در جيب مي ريختم و در دانشگاه يا بيرون از خانه با دوستان در خودنش شريك مي شدم ، در مورد فندق عضو مظلوم واقع شده ی آجیل شب عید هم همینطور ، بعد از پسته وابستگی شدیدی به فندق دارم ، فندقی که لبخند نداشت و فقط با دندان شکسته می شد ، این ها نوستالژی شدند ، پسته ها گریان شدند و فندق ها آنقدر تلخ که دیگر قابل خوردن نیستند .

پیشترها دهه 60ی ها تمام خاطرات خود را از کودکی به رخ دهه هفتادی ها می کشیدند اما حالا دهه هشتادی ها بیش از همه ی ما نوستالوژی دارند ، پسته ، فندق ، پراید 7 میلیونی ، بنزین لیتری 100 تومان و هزار چیز دیگر … ؛ البته در این بین خاطرات خوب دیگری هم هست که نباید از آن غافل شد  ، مثل زندگی قبل از ََََADSL ، یا در آینده فیسبوک بدون فیلتر .

 

یک نظر برای “چه زود همه چيز نوستال‍وژي شد …”

  1. حاج خانوم می گوید:

    من بادوم خیلی دوست دارم و بعدش فندوق
    بادوم رو خیلیییییییییی دوست دارم
    حالا بماند که جریان این پسته و گرون شدنش و اینا همه بودار بود و سیاسی
    خدا باعث و بانیشو هلاک! کنه، خسته شدیم بس پدر ملتو درآورد
    لامصب دست از سر مردم و مملکت هم برنمیداره که
    الانم که حضورش پررنگ تر شده

نظر شما

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.


برای منی که جا ماندم

کربلا به رفتن نیست، به شدن است؛ که اگر به رفتن بود، شمر هم کربلایی است! شهید سید مرتضی آوینی

دل بستگی ها

دوستان طراح

هم قلم ها

محبوب ترین ها

Sorry. No data so far.

آمار بهشتی

  • 0
  • 0
  • 233
  • 2,871,438